Korona królów

KRÓLOWA JADWIGA

Małżeństwo księżniczki kaliskiej Jadwigi z Władysławem Łokietkiem zawarte zostało najprawdopodobniej w 1293 r. w celu umocnienia sojuszu z Przemysłem II Wielkopolskim, stryjecznym bratem Jadwigi. Od tej pory przez czterdzieści lat dzieliła z Łokietkiem najeżone przeszkodami życie.

Po ucieczce męża z kraju sama przez kilka lat wychowywać musiała dzieci. Przebywała w kujawskim Radziejowie, być może pod opieką tamtejszego mieszczanina Gerka. Ciężkie chwile wynagrodzone zostały jej w 1320 r., gdy wraz z Łokietkiem koronowana została na królową Polski. Do końca życia wiernie wspierała męża w sprawowaniu władzy.

Jadwiga była z pewnością dumną kobietą o silnym charakterze, o czym przekonała się Aldona-Anna. Po śmierci Władysława nie zgodziła się na koronację synowej, twierdząc, że dopóki żyje, tylko ona ma prawo do tytułu królowej Polski. Ostatecznie przebłagał ją ukochany syn, Kazimierza i zgodziła się na koronację jego żony. Sama zaś usunęła się do klasztoru klarysek w Starym Sączu, gdzie w służbie bożej dopełniła życia.

W serialu Jadwiga wraca na chwilę do Krakowa, by ponownie wyjechać do Sącza. Źródła historyczne wprawdzie nie odnotowały głębokiej zapaści Jadwigi po śmierci córki, ale rozpacz przejawia się w różnych formach.